LE MR. EOIN UELSH.
“Ach is ginealach taghta sibhse, sagartachd rioghail, cinneach naomh, sluagh sonruichte: chum gu’n cuireadh sibh an ceill feartan ti a ghairm a dorchadas sibh a chum a sholuis iongantaich fein.”—I PHEAD ii. 9.
THA fhios agaibh, gu’m b’e a ni fa’ dheireadh mu’n do gheall sinn labhairt ribh, a bhi ag innseadh dhuibh mu thimchioll bhur saorsa, agus mu na còirichean gloir-mhoir so, a chum agus cho liugha agaibh ‘sa chreid da rireadh, gu’m bheil agaibh ‘ur dlighe agus ‘ur coir do’n ionnsuidh uile. ‘Nis, b’ail leam gu’m biodh eòlas agaibh orra uile, oir as-eugmhais eolais orra cha d’thig sibh ach mall air bhur n-aghaidh ann bhur turus a chum neamh, agus is beag an nì nì ‘ur tilgeadh sios agus bhur mi-mhisneachadh, nì nì beag do ghlùinean an-fhann, agus do làmhan a lagachadh, is do chridhe fhailneachadh, mur aithne dhuit do chòirichean; oir tha do chuid cathan air an suidh-eachadh anns an t-slighe chumhung agus aimh-leathan so, làn do dhrisibh ‘s do dhroigheann, agus far am bheil iomadh leòmhan na’n seasamh ‘san t-slighe gu’r bacadh o dhol air ‘ur n-aghaidh: uime sin tha e feumail gu’m biodh eòlas agaibh orra, oir bheireadh so sòlas do’r cridhibh, agus bheireadh e oirbh gu’n ruitheadh sibh bhur reis le gairdeachas agus subhachas; agus na’m b’aithne dhuibh ciod iad na còirichean sglamhach a ta’n so a cheannaich fuil a Mhic dhuibh, agus a thug dhuibhse còir orra, agus a thug aithne dhuibh seasamh gu daingean ann ‘ur n-uile chòirichean agus shaorsainnibh, no gu’n cràdh sibh e a dh’ionnsuidh a chridhe; ciod an sòlas ma ta is urrainn do na pheacach bhochd a bhi aige anns an amhghar so, ann a thurus sgith, is ann a rathad farranach, mu’r ‘eil a chridhe air a mhisneachadh agus air a neartachadh leis gach saorsa a cheannaich fhuil-san air a shon, a tha na fhear baile de’n nuadh Ierusalem sin? Chuala sibh ciod an caithe-beatha bu chòir a bhi agaibh, agus ciod iad na bunaitean a dh’fheumas sibh a shuidheachadh a chum bhur tigh a thogail air, sin ri radh, creidimh tearnaidh, a’ gabhail greim do thròcair ann an Slanuighear, a’ greimeachadh ri fuil dara pearsa na Trianaid, eadhon Dia air a dheanamh na fheòil; an deigh sin, air a sin, feumaidh sibh na h-uile nithe a tha sgiobhta anns an lagh agus anns na fàidhean a chreidsinn, agus na h-uile nì a tha sgiobhta ‘san t-soisgeil; ‘an sin ma ta, feumaidh sibh bhur cridheachan a bhi air an glanadh, agus feumaidh sibh a bhi air bhur breith a ris; ann an sin feumaidh sibh an t-olc a sheach-nadh, agus am maith a dheanamh; an deigh sin feumaidh sibh bhur sùil a bhi air na deich laghanna so, a chum le sin gu’m bi fios agaibh ciod e an t-olc a tha air a thoirmesag, agus ciod e am maith a tha air àithneadh; agus an deigh sin, do bhrigh ‘s gu’m bheil iad air an saoradh le fuil Dhe (oir feudaidh mi a ghairm air an doigh sin); air an aobhar sin feumaidh sibh oidhearpathadh air Dia a thoileachadh ‘sna h-uile nithe, agus umhlachd a thabbh-airt da anns na h-uile nithe a thainig a mach as a bheul, agus anns na h-uile nithe a ta sgríobhta anns an fhirinn gu léir: an deigh sin, dh’innis mi na cobhraichean a dh’orduich Dia dhuibh; tha na’s leòir ann diubh, oir tha pailteas agus ionmhas do mheadhoinibh ann da’m bheil Dia a’ toirt a ghnùis agus a bheannachd trid iad a bhi air an gnathachadh ‘gu treibhdhireach; agus ‘an sin air dhuibh eòlas na diadhachd fhoghhlum, agus eolas ro-ordhearc Iosa Criosd bhur Tighearn, gu’n toisich sibh ris an eòlas sin a chuir an cleachdadh, cha’n e a mhain aig amaibh suidhichte, sin r’a radh, a bhi gleidheadh bhur diadhachd gus an d’thig là na Sàbaid, agus gu àmaibh agus aitibh sònruichte; ach bu chòir dhuibh a chuir an cleachdadh aig gach uile àm, agus anns gach àite, agus anns gach uile chuideachd, agus feumaidh sibh bhur dichioll a ‘dheanamh air Dia a thoileachadh anns na h-uile nithe, agus coguis ghlan a chumail a thaobh Dhé agus a thaobh dhuine, mar a ta ‘n t-Abtol ag radh, “Tha mi deanamh mo dhichioll, air sgath an dochais, gu seirbhis a thabbhairs do Dhia do ghnath.” ‘Se sin, tha mi a sneadh a mach uile neart m’anam agus mo chridhe do ghnàth, air son dòchas na glòir sin a bhios aig aon là air fhoillseachadh, agus a chum coguis ghlan a choimhead, air doigh’ is nach bi i air a truailleadh le spot air bith do dh’angidheadh, air dhomh fhaicinn gu’n do chuir Dia i an taobh a stigh dhomh gu bhi na breitheamh; uime sin cha’n’eil toil agam aobhar a thabbhàirt dhi gu bhi ann am aghaidh; agus do bhrigh’s gum bi failneachaidhean agus gleachdan tric ann an so, agus iomadh tuiteam, gidheadh cha’n fheud sibh toirt thairis air son sin; air an aobhar sin feumaidh sibh so a chuimhneachadh, gur iad cogaidhean an Tighearna th’ann, agus gur leis an Tighearn’ gloir na’n cathan so; air doigh’s ‘nuair a tha thu a’ cuir a chath, nach’eil thu a’ cuir do chatthan féin, ach cathan an Tighearn; uime sin do ghnath mar is laige a gheibh thus thu fein, ‘sann is mò a bhios glòir an Tighearn, ‘nuair a bheir e ortsa, nach’eil ach a’d’ shaighdear an-fhann, do chos a chuir air amhaich an dràgoin, agus a shaltairt fuidh do chois; air an aobhar sin tha agaibh ri sibh fein a sholasachadh le so, gu’m faigh sibh a bhuaidh aig a chrìch. Tha mòran ann nach’eil Dia gu bràth a’ cuir ann a chuid cathan; uime sin do bhrigh ‘s gu’n do chuir e thus ann, a mhàin seas agus seall air d’ aghaidh, agus chi thu do shlàinte a mhàin, gleidh do choguis o pheacadh, air a leithid do dhoigh, is ge do bhiodh tu air do threòrachadh mar thràill gu peacachadh, gidheadh gu’m feudadh tu a radh, gu’ bheil thu a’ deanamh an ni nach b’aill leat, uime sin cha’n’eil thu aig aontachadh ris an olc a tha thu a’ deanamh. O! is maith do’n anam sin is urrainn staid a bhràighdeanais a mheas mar an aon truaighe, agus a tha aig èigheach, anns an duine an taobh a stigh, O co a shaoras mi bho chorpa bhàis so; ach fathast tha fhios agam “nach ‘eil diteadh sam bith dhoibh-san a tha ann an Iosa Criosd, nach ‘eil aig imeachd do reir na feola ach do reir an Spioraid.” Ach cha lean mi ni’s fhaide air a bhi labhairt no ag aithris dhuibh na nithe air an do labhradh roimhe ribh mu thimchioll caithe-beatha lathail; oir ma chleachdas sibh e, cumaidh sibh air chuimhne e, air an aobhar sin oidhearpaichaibh air, agus na deanadh iad so do mhi-mhisneachadh do bhrigh’s nach urrainn thu a theachd d’a ionnsuidh aig a cheud ám; oir ma a ta àm aig a ghrian gu theachd a dh’ionnsuidh a sholuis, agus mar a bha àm aig Samson air son fholt fàs mu’n d’thainig e gu a neart a ris, mar sin feumaidh tus am a bhi air a thabbhàirt dhuit mu’n urrainn thu a bheatha naomh agus an caithe-beath Chriosduidh so a chuir an cleachdadh; uime sin cha’n fhaod thu do mhuinghinn a thilgeadh uait do bhrigh’s nach urrainn thu ruigsinn a dh’ionnsuidh so ann an tiotadh. Ach ma ghleidheas tus an run ann do chridhe gu Dia a thoileachadh anns na h-uile nithe, agus a chum seirbhis a thabbhàirt da gach là, tha sin na’s leoir; oir ‘nuair a bha thu ann am broinn do mhathair dh’fheumadh ùin a bhi air a thabbhàirt dhuit mus b’urrainn thu bhi air do bhreith, agus ‘nuair a bha thu air do bhreith, dh’fheumadh ùin a bhi air a thabbhàirt dhuit mu’m b’urrainn thu a theachd a dh’ionnsuidh neart duine; eadhon mar sin, anns an nuadh-bhreith so feumaidh ùin a bhi air a thabbhàirt dhuit mu’n urrainn thu a bhi a’d’ fhior Chriosduidh; air an aobhar sin, tha mi ag radh, na bi fuidh mhi-mhisneach, ach bhi do ghnàth aig itheadh agus ag ól feoil agus fùil Iosa Criosd, agus mar sin fàsaidh tu gach là; agus an uair a pheacaicheas tu, cuimhnich gur àill le Dia, leis na meadhonaibh so, na h-uile feoil a bhi air an irioslachadh; oir tha e ‘ga dheanamh a chum a ghloir fein agus do mhaith-sa, a chum’s nach e mhàin gu’n glòirich thu Dia ann do shàbhaladh, agus mar sin gu’n cuir thu suas a bheannachdaibh uile ann an dùn cuideachd, ach gu’n gabh thu gach uile cheum de’n fharadh, agus gu’n tabhair thu glòir do Dhia air son gach cenn diubh, agus gu thus fhoghlum gu’m bheil na h-uile nithe o ghràs, agus na h-uile nì o Dhia, agus gu’m bheil gach nì a’ teachd trid fùil Iosa; uime sin feumaidh tu fhòghlum a bhi taingeil air a shon, agus a bhi iriosal agus macanta na fbianuis. O ciod e an deise ghloir-mhor a bhiodh an sin mu thimchioll d’anam!
Air tús, irioslachd cridhe; an deigh sin do ghaireanaibh a bhi do ghnàth mu thimchioll Iosa Criosd do Thighearna; an deigh sin dòchas na glòir a ta ri teachd; an sin feitheamh gach là air son teachd Chriosd, on deigh sin aidhearp gu Dia a thoileachadh’s na h-uile nithe; agus ‘an sin gluasad gu suilbhir am fianuis Dhe do ghnàth. Mar so, ge do dh’fhaiceadh tu nach b’urrainn thu so a chleachdadh air a cheud là, gidheadh thoir thus ceum d’a ionnsuidh, agus thoir ceum eile d’a ionnsuidh a ris, agus bithidh Dia maille riut.
(Ri leantuinm.)
New Volume of Sermons.
—As we go to press, we have received a new volume of Sermons by the Rev. D. Macfarlane, Dingwall. Price 2s. 6d., postage, 5d. extra. Copies may be had from the Northern Chronicle Office, Inverness, or from Mr. Macfarlane, F.P. Manse, Dingwall. Fuller notice (d.v.) later.