Cumha airson an Urramaich Alastair Mac-an-t-saoir an deigh dha Eilean Phrionns Eideard fhagail-Le maighdin oig d, am b, ainn Seonaid Nic a’Phearsain, a chaidh a dhusgadh gu imoaguin mu a cor siorruidh fo ‘eisdeachd.
1
S Bronach cainail an latha
Anns an d, thainig am breitheanas oirnn
,Thug air falbh uainn an soigeul
Far nach coisich sinn tuilleadh d, a chomhair;
O,n tha ,n fhaigre cho domhain
Agus osnadh nan tonnan cho mor,
,Sann a chaidh air fagaill
Mar og uainaihb gun mhathair, sa, cheo.
2
Nam biodh teangaidh fear-sgriobhaidh
Air a labhairt le firinn am, bheul
Chum gu,m b, aithne dhomh innseadh
Pairt de uirghioll fiorghlan do bheil,
Thug thu barrachd air miltibh,
Mar chomhairlich dileas do, n treud,
Dh, fhag thu mis iad gu cianail
Fo shileadh nan siantan ad, dheigh.
3
Chaidh t-Urr Alastair buadhach
Air a thurus do Shuainear t a nunn,
Dh, fhag thu,n Eaglais fo ghruaimen,
Cha-n, eil ann a bhair buaidh air do chliu;
Sud an latha, bha bochd dhi
Reult a soluis gu,n d, fholach a gnùis
Aite Dhaibhidh ‘bhi falamh
Gun neach againn a sheassas na rum.
4
‘S ann oirnn a thainig an geamhradh
A’ghailionn ‘s an teanntachd ro mhor
Cha chuir bilean dhuinn cainnt air
Tha air cridheachan fann ‘s iad fo bhron.
Tog-s’ ar suil ruit o, n talamh
Gam bheil aran na beatha gu leor,
‘S Tus’ a’ s urrainn ar leigheas,
Oir tha Leighiche Ghilead beo.
5
Dh’fhag thu Browns Creek ro dhubhach
Guth an turtuir cha chluinnear ‘san tir:
Chaochail gaire gu tuireadh
Tha iad uile ri sileadh nan deur
Is na sluic a bha ‘cumail
‘S ann a thiormaich iad uile gu’m beul;
Nam biodh creideamh a’ tarruing
Bhiodh na dabhaidean thairis le fion.
6
Cha bhiodh bochd agad falamh
‘Nuair a dh’fhosgladh dhuit dorus an stoir
Shruthadh mil on charraig
Agus bainne bhiodh fallain r’a ol;
Ged bhiodh iad gun lamhan
Gun chasan gu tarruing d’a chomh’r
Sgaoldeadh tus’ air am beulaobh
Bord cho iosal le Criosd d’a shloigh.
7
‘Nuair a rachadh tu a thoirt beatha
Cha bhiodh ainniseach ocrach ad’chomh’r
Cha bhiodh idir neach falmah
Bhiodh rud agad mu choinneimh gach seors’
Cha bhiodh cealgair carach
No fear-aideachaidh fada fo chleoc
Nach innseadh tuse na bh’aige
Dus ‘ga dhalladh, ‘s nach gabht ‘ach an t-or
8
‘Nuair a direadh tu ‘chubaid
Bu bhlath sealladh do shul a’ dol suas
‘S tric a dh’fhag e thu bruite
Faicinn cleachadh ‘s easumhladh an t-sluaigh
Gun an fhirinn ‘bhi drughadh
Air na cridheachaibh dubaite cruaidh
Gus an rachadh an calmacht
Agus muinghin an earbsa throit uath.
9
‘S ann bha ‘n írioslachd dhiadhaidh
‘R, a faicinn le fiamh ann do ghnuis.
‘Nuair bhiodh ‘tu labhairt mu Chriosda
Bhiodh do briathran a’ sileadh mar dhruchd
Ged bhiodh lusan air crionadh
Agus duilleach air seargadh gu cul
‘S ann tha geugan na fionain
‘Fas o stoc far nach tiormaich a sugh.
10
Ged theid sinn do’n tigh-aoraidh
Cha bhi Aodhair an treud air ar ceann,
Dh’fhas na caoraich ro thana
Tha ‘n luch-faire r’am faghail ro ghann,
O nach tigeadh an latha
‘S am biodh frasan do bheannachadh ann
‘S am biodh rím faicinn
Air an fhearán ‘s nach deachaidh an crann.
11
Sud an noicheadh bhiodh aoibhinn
Le do chridhe ‘bhi cluinninn mu shluagh
Air am pilleadh gu’n dachaidh
Dh’ionnsuidh Iosa a’ charraig nach glùais,
Ann an latha na doinninn
Cha ruig dochann air aonan d’a shluagh,
Bidh E fein dhoibh mar dhidean
Ionad-fasgaidh o’n ghaoth is o’n fhuachd.
12
Tha nighean Shion mar bhothan
Air a fagail ag osnaich gu trom
O’n latha ,rinneadh a dochann
Chaidh na lotan ud domhain ‘na com,
Dh’fhang e ‘seanairean duilich
Chaidh am bior ud ‘nan cridhe gu ‘ghrunn
Gus an teid iad dhe’n talamh
Bidh an t-saighead ud aca ‘nan com.
13
‘S dorch an oidch ‘gun a’ ghealach
Thainig iornn ‘n ta ‘chuir thu ruinn cul,
Sgap an treud o’n mhainnir,
Cha tig dhachaidh ach ainneamh neach dhiubh
Bidh na h-aiteachan falamh
Far nach faigheadh iad roimh so rum,
Dh’fhalbh fear-brisidh an arain
Chaidh e thairis air bharraibh nan tonn.
14
Ma ‘s e Do thoil ‘thug air falbh e
Thoir dhuinn uile bhi ‘g earbs’ Asad fein
Is Leat iuchair an ionmhaís
Uait tha beatha Do sheirbhiseach treun.
O! biodh gluinean ar n-anam
Air an lubadh gach latha ri neamh
gu,m pill tu ri ar n-aite
‘S gu,m biodh gloir Do shaor-bhraís Leat gach re.
15
Chuir America as dhuit
Dh’fhang e tana do lamhan ‘s do chom
Chaill thu cail do’n bheatha
Cha robh rathad gu’n seasamh tu ann;
‘S iomadh boinne de d’ fhallus
‘Thuit gu talamh ‘s tu ‘gul os an ceann
‘Se am buaireadh a bh’agad
Nach robh dad air a dheanamh leat ann.
16
‘Se ar guidhe ‘san trath so
Gu,n ruigeadh tu sabhailt’a nunn
Far an d’fhag thu do chairdean
Is do bhraithrean nach aicheadh an cliu,
Ged fhuair iad an sarach’
Le tuchd-riaghlaidh gun ghras os an ceann
S,ann tha ‘n imeachd ‘san fhasach
Dol gu talamh Chanaain a null.
17
‘S mor a’ bheinn a tha romhainn
Na bha ‘chothrom an t-soisgeil dhuinn dluth.
‘Nuair ‘theid cumtas a thabhairt
Anns gach focal air beulaobh na Cuirt
Cha bhi lethsgeul aig peacaich
Nach robh rathad air faighinn dhuit dluth
Chum dol as o’n mhallachd
‘Thainig orra le peacadh na sul.
18
‘S deilich dhuinn dol do’n aite
Far ‘n do sheas thu ‘s na laithibh a dh,thalbh
Is sinn a’ cuimhneach ‘na b’abhaist
A bhi labhairt gu h-ard le naomh-sheirm
Dh’fhag sud cridheachan faisgte
‘S neul a’bhais air ar fardaichean balbh
‘S mur dean cumhachd o’n aird e
Cha tig anail a bhlathach’ nam marbh.
19
Innsidh duilleach nam craobh dhuinn
‘Nuair a chathar le gaoith iad gu lar
Bidh cuid eile dhiubh crionadh
Airson connaidh, seadh crionach nach fas;
‘Nuair thig treabhaich’ an fhoinlios
Gus a ghearradh o fheurmhaibh gu lar
Mar thuiteas craobh ni i laighe
Is cha-n fhaicear air talamh a blath.
20
S’ beag a’s aithne dhomh innsadh
No idir chur sios am’ dhan
Mu ‘n chridh’ a bha dileas
‘S a labhradh an fhirinn ri cach
Is a thigeadh cho iosal
Ri iroslaichd Chriosda ‘na bhas
Agus ‘eirigh o’n talamh
‘S a dhol dachaoidh mar shagart ‘na àit
21
Thug thu ceann dhuinn mu dheircadh
Aig coinneimh na Ceisd mar bu choir
Sinn a thoirt an ro aire
Do na chaidh a labhairt le Pol;
Be do mhiann is do thaitreas
Nach biodh aon neach air seacharan ‘sa cheo,
Tharruingeadh tus’ iad mar chiobair
Dh’ ionnsuidh Buachaille dileas a’ chro.
22
‘S iomadh buaidh’ bha ri inns’ort
Nach aithnich do dhileasain gu brath,
Bha thu ard agus iosal
Bha do chridhe ro thiom agus blath,
‘S tu nach diultadh na bochdan
‘Thigh’nn le lotaibh gu dorus na slaint;
‘S ann ‘bhiodh briathran do bhilean
Mar mhil ruidhteach ‘a sileadh gu’n cail.
23
Is a ‘thubhairt an t- Ard-shagart
A chaidh dhachaidh gu Athair na glóir
Seallaibh Ruimsa sa o’n talamh
Gam bheil tobar na beatha nach deodh,
Dhoirteas uisg air an tartmhor
Agus tuil air an fhearann chruaidh dhoit
‘S mi ‘bheir biadh do na h-ocraich
Agus deoch as an abhainn r’a h-ol.
24
Ged sgar sleibhtean r’am bunait
Agus mathair ri leanabh a cuim
Dh’fhag Thu sgriobht’ anns a’ ghealladh
Nach fagadh, ‘s nach treigeadh Tu ‘chaoidh
Aon a leigeas an taic ort,
Bidh Tu aca mar athair d’a chlann,
Cha dean Satan am mealladh.
O’n tha an acair daingean an greim.
25
Ghuíthinn-s’ air cloinn a’ chumhuaint
Gum bi ‘n suilean ri duthaich nam beann
Gu’m bi fair’ agus urnuigh
‘Nan anam le bruiteachd nach gann
Airson fagail ar duthcha
‘Na fasaich cho ruisgte gun cheann
Iad bhi guidhe le durachd
Righ nan dul a chur cul orra nall.