LEIS AN URR. TEARLACH C. MAC AN TOISICH, D.D.
(Air a leantuinn bho t.d. 123.)
Gidhheadh, am feadh agus a tha bunait air a leagadh air son cleachdadhl an dòchais agus an aoibhuis a bhi dol air adhart agus a fàs a dh’ionnsuidh ‘n a eriche, faodaidd e bhi gur ann tre chòmhrag gun lasachadh ‘s an taobh a stigh a bhitheas neach comasach air dòchas a chleachdadhl air a chòir phearsanta ann an co-cheangal ri faire agus ùurniugh agus saoraechadh ann an cleachdadhl mheadhonan—a strì annta, agus troimh ‘n a meadhonan sin gu bhi faicinn Iosa. Cha’n urrain dearbh-bheachd an dòchais a bhi ann ach eò fad agus a bhitheas creidimh a faotainn cleachdadhl air an t-Slànuighear anns an t-soisgeul. Cha dean creidimh an lath’n dé feum air son an latha’n diugh, agus cha’n e ni a tha’ann non-chuid dearbachd na creidimh, air am faod an creidimheach a làmh a leagail ‘n unair a thogras e. Tha gu leor ann de’n dearbh-bheachd flurasda agus de’n chreidimh flurasda sin, ach ‘s e dearbh-bheachd mheallta agus creidimh breige a th’annta. Tha’n creidimheach a faireachadh fheum air dol a mach cùmhachd an Spioraid Naomh gu bhi ‘g a dheanamh comasach air Iosa fhaicinn anns an t-soisgeul, agus creidimh a chleachdadhl air air-son fireantachd. Agus tha flios aige gu’m bheil an dearbh-bheachd agus an creidimh sin gun luach a dheanadh e na bu lugha feum agus na bu neo-eisemeil an diugh na bha e’n dé. Is e aon de chriochabh mòr meadhonan na’n gràs, tre Iosa bhi air a chumail a mach annta, gu’m faod creidimh a bhi faotainn cleachdadhl as ùr air Cuspair beannaicht’ a chreidimh. Agus faodaidd sinn a ghabhail mar chomharadh gu’m bheil sinn riaraicht’ gun an sealladh spioradail sin flaotainn air Iosa anns an fhocal a mhisnieheadh sinn gu tighinn a dh’ionnsuidh Dhé troimh-san.
Agus a nis, am bheil sinn air ar deanamh ‘n a ‘r fireantachd Dhé ann an Criosd? An e so ar sochair-ne? Am bheil a cheisd so a toirt bár air a h-uile aon eile ‘n ar beachd agus ‘n ar faireachadh? An urrain sinn a bhi aig sìth gun dòchas diongmhalta bhi againn gu’m bheil sinn ann an staid anns am bheil sinn air gabhail ruinn le Dia? Ma tha leithid sin de dòchas againn am bheil e ga’r treorachadh gu sinn fein a ghlanaadh mar a tha Esan glan? O eia mar a tha gach eadar-dhealaachadh eile ‘n r suidheachadh na ‘n ar cor ‘o ‘n leth a muigh a dol fodha ann an neonaidheachd ann an coimeas ris an eadar-dhealaachadh a th’ann a bhi ann an Criosd agus a bhi mach a Criosd. An urrain sinn faireachadh Phòil a thuigsinn, “Seadh gun amharans, agus tha mì a’ meas nan uile nitheann ‘n an eall, air son ro-òirdheirceis eolais Iosa Criosda mo Thighearna.”
Cumadh creidmhich air chuimhne gu’m bheil iad ri Criosd chur umpa gash latha air son fireantachd. Faodaidh e bhi air a ràdh, gu dearbh, gur e so am prionn nì ann am beatha creidimh; nì tha feumail gu bhi gleidheadh sìth, agus a tha gluasad an anam suas gu bhi’g iarruidh naomhachaidh, agus a nì feum de’n neart a tha air a dheonachadh a chùm a bhi leantuin naomhachd. “Gu eìnnteach, deir neach, anns am Tighearn tha agam fireantachd agus neart.”
Am bheil neach ann an trioblaid inntinn do bhrigh peacadh—neo-mhaithte, peacadh neo-cheannsaichte—ag iarruidh fois dha’n anamaibh? Iarr gus am faigh thu an fhiar fhios. Bì air t-fhaiceal bho shìth mheallta, sìth a tha socrachadh air faireachaidhean ‘s an taobh a stigh, sìth a tha air ruigheachd oirre dealaichte ri sealladh, air fuil Chriosd, a tha ruigheachd na coguis. Tha sìth fhìrinneach ann, agus dòigh air ruigheachd oirre; agus tha’n Spiorad Naomh comasach air blur treorachadh anns an t-slighe bheannaichte so.
Mu dheireadh, “Tha sinn a guidhe oirbh as uchd Chriosd, bithibh reidh ri Dia. Oir rinn e esan do nach b’aithe peacadh, ‘n a iobairt-pheacaoidh air ar son-ne; chum gu’m bitheadh-mid air ar deanamh ‘n ar fireantachd Dhé ann-san.” Faodaidh gu’m bheil cuid ann an so do nach eil so ‘n a dheadh sgeul, do bhrigh gu’m bheil an coguisibh marbh, agus an cridheachan air an dùnadh suas ann am mì-chreidimh agus ann an saoghaltaichd. Cha bhì aon choguis mharbh air beulthaobh na righ-chathair mhòr gheal. Dùisg, a cho-pheacaich, gu mothachadh air firinn do shuidhichidh mar dhuine a tha air a dlùteadh, chum agus gu’n iarr thu dìdean anns an fhìreantachd ghlòrmhor so. Is ann dhuit-sa tha e; is ann a chùm agus gu’n gabhadh tu e nis, a chùm agus gu’n tigeadh uile bheannaichdan gu bhì agad ann an seilbh. Diult e, agus bàsaich as eugmhais, agus an sin feumaidh aon chuid, Criosd cathair a ghlòir fhàgail, air neo thusa dhol a dhìth.