Tha e air a ràdh gu soilleir gur ann trid creidimh a tha peachaich air an slànuachadh, agus as eugmhais creidimh nach bi iad air an sàbhaladh. Nis is peacaich sinn gu h-iomlan o bhroinn ar mathar do bhrigh gu-n d’rugadh sinn am peacadh. Is peacaich naoidheanan ma ta. A reir mìneachaidh nam Baisteach, do bhrigh nach urra’ creidimh a bhi aig naoidheanaibh cha’ n urr’ iad a bhi air an sabhaladh. Ann an briathraibh eile, ma ghabhas sinn mìneachadh an t-seors aidmheil so, cha’neil leanabh a fhuair bàs o thoiseach an t-saoghail nach deach a dhì, agus nach eil a nis ann an ifrinn!!
O! an ruig mi leas a dhearbhadh mar a tha so an aghaidh nan Sgriobtur!
Cha’n ril mi ‘g radh gu bheil na Baistich a’ teagasg so; ach tha mi ‘g radh do bhrigh nach eil iad ‘g a theagasg, gu bheil iad a’ toirt breith air teagasg fein mu-n Bhainneach, agus ‘ ag’n diteadh fein.
Ma tha naoidheana air an cumail o’n Bhainneach a chionn gu bheil e air radh, “ge b’e chreideas, agus a bhaistear saorar e’ tha e’a leanntuinn o’n t-seors mhìneachaidh so, gu-n d’theid naoidheana uile a dhì, ma gheibh iad bàs, agus iad ‘nan naoidheanaibh, do bhrigh ‘s gu bheil e air radh, “trid creidimh tha sibh air bhuir sabhaladh.’
Ma tha dì creidimh a’ bacadh Bainneach dhoibh, — ‘s eigin do’n ni cheudna slainte a bhacadh dhoibh oir tha cainnt an Sgriobtur mu-n dà ni a’ co-fhreagrath ri cheile.
Ach is anaoibhinn do’n duine sin a ta meas gu-n do labhair Chriosd focal anns an robh so air fhilleadh ann; na gu-n do theagasg e ni air bith a bha cur an aghaidh àitean eile do’n Sgriobtur.
Ach tha an t-am ann anis gu-n gabhainn air m’aghaidh a nochdadh cuid do no dearbhaidhean o’n Tiomnadh Nuadh a ta a’ daigneachadh teagaig so an t-Sean Tiomnadh — gu’m buin comhara a cho’cheangail do naoidheanaibh. —
I. Bheirinn fainear air tùs, ma seadh, briathra ar Slanuighfhear.
- Tha an soisgeulach Marcus ma ta ag innse dhuinn mu Chriosd, “Gu-n do ghabh e leanabh, agus chuir e ‘nam meadhon e: agus an uair a thog a suas na uchd e gu-n dubhairt e riu, ge b’e neach a ghabhas’ h-aon d’an leithidibh so do leanabanaibh a’ m’ ainmse a ta e a gabhail riomsa; agus ge b’e neach a ghabhas riomsa, cha mhise ris am bheil e gabhail, ach an Ti a chuir uath me.’ (Caib. ix. 36).
Tha e gu soilleir air a chuir sios againn ann an so gu’r coir gabhail ri leanabanaibh an ainm’ Chriosd. Nis tha fios gur e an Sgriobtur e fein is fearr a mhìncheas an Sgriobtur; uime sin gu dheanamh a mach ciod a ta na briathra so a’ ciallachadh, thogainn mo chuis chum nan Sgriobtur iad fein.
Beagan na dheigh do Chriosd na briathra ud a labhairt thuirt “ge b’e neach a bheir cupan uisge dhuibhse r’a òl a m’ainmse ‘se sin chionn gur le Chriosd sibh, gu deimhin a deirim ribh, nach caill e a dhuais.’ (Marc ix. 41).
Tha so gu soilleir a’ teasgasg — ni air bith a dheanamh do neach eile ann an ainm Chriosd — gur e sin, a dheanamh a chionn gur le Chriosd e; uime sin — àithn gu gabhail ri leanabanaibh an ainm Chriosd, — ciod e sin ach àithn gabhail riu a chionn gur leisan iad — se sin a chionn gu bheil còir aca gu bhi air an aibreagh ‘am measg a dheisciobluibh fhaicsinniech.
Dh’fheoruichinn anis ciod an doigh air am feudar umhlachd a thoirt do’n aithn so? Cia mar a tha sinne gu bhi gabhail r’ann leithide sud do leanabanaibh an ainm Cheiosd?— ‘se sin mar mhuinnтир a ta ann an daimh co dlù dha is gu bheil e fein ag ràdh gur leis-san iad? Seadh mar mhuinnтир a dh-fheudas a bhi nan deisciobuil dhasan? ‘Se an Scriobtur a ris is fearr a ffreagras so. “Uime sin,’ deir an Slanuighfhear ann an àit eile, “imichbhse, agus deanaibh deisciobuil do gach uile chinneach, ‘gam baisteadh ann an ainm an Athar, agus a Mhic, agus an Spioraid Naoimh.’ (Matt. xxviii. 19). Mar a bha Timchioll-ghearradh na chomharadh, gum bu le Dia cloinn Israel ann an daimh araid; air an doigh cheudna tha am baisteadh na chomharadh gur leis-san ann an daimh araud’, andrean sin uile d’am bheil an t-ordugh so air a fhrithealadh. Agus ‘si mo gheachd gu bheil barrantas againn cho-dhunadh gu-n robh suil aig Críosd ri sochairean leanabana fuidh’n t-Seann Tiomnadh ‘nuair a labhair e umpa, mar a ta sinn a’ leughadh ann an so.
‘S ann ma ta le bhi baisteadh leanabana a bhitheas sinn a’ gabhail riu mar dhream is le Críosd; oir, gun teagamh, tha leanabana a’ deanamh suas cuibhrionn “do gach uile chinneach,’ agus le so tha iadsan air am filleadh a steach ‘s an àithne a thug Críosd seachad an an so.
Ri Leantuinn.